سرویس خبری یادداشت

ادبیات توسعه شهری، شهرهایی موفق‌تر هستند که بتوانند مزیت‌های طبیعی خود را به مزیت‌های اقتصادی تبدیل کنند. برخی شهرها از دریا، برخی از کوهستان، برخی از میراث تاریخی و برخی دیگر از رودخانه‌های خود به عنوان موتور توسعه بهره می‌برند. در این میان، اهواز از معدود کلانشهرهای ایران است که یک رودخانه دائمی از قلب آن عبور می‌کند؛ مزیتی که بسیاری از شهرهای کشور از آن محروم‌اند، اما هنوز به جایگاه واقعی خود در فرآیند توسعه شهری نرسیده است.

خوزستان یک پارادوکس زنده است. استانی که نفت از دلش می‌جوشد اما خود از ثمره آن سهم قابل توجهی دریافت نکرده است.  چرخ اقتصاد ملی را میگرداند اما فرزندانش برای تامین آینده خود چاره ای جز مهاجرت نمی بینند . منطقه‌ای که در نقشه ثروت ملی پررنگ است، اما در شاخص توسعه انسانی رنگ‌پریده.این شرایط سوال های اساسی را در ذهن ما خوزستانی ها ایجاد کرده است.